"وای خدای من ! چقدر شگفت انگیز است ! احساس می کنم دیگر خودم نیستم . نه نه ! احساس می کنم دو تا شده ام. یکی من من و یکی من جسم . وقتی به اجزای بدنم نگاه می کنم حس می کنم آنها مال من نیستند . حس می کنم در خودم جمع شده ام.مدام به خودم نگاه می کنم و لذت می برم.چه کشف بزرگی! آری من روح خودم را احساس می کنم! احساس می کنم هیچ تعلقی به جسمم ندارم.می توانم از خودم بیرون بیایم و خودم را ببینم.به خدا قسم که راست میگم! ممکن است فکر کنید دیوانه شدم یا اگر نشدم دارم دروغ می گویم.کاش حس مرا درک می کردید..... نمی دانم چطور بگویم.باور کنید کلمات در بیان حالتم ناتوانند!"

بله می شه چنین حسی داشت! می شه پی به این حقیقت عظیم برد.اشتباه نکنید ! اصلا نمی خوام با اراجیف سرگرمتون کنم یا مثل فیلمهای هالیوودی براتون نمایش بسازم.

بزارید براتون حرفهای بالا رو اثبات کنم.

آنچه می خوانید بخشی از رساله "پرتو نامه" اثر شهاب الدین یحیی سهروردی معروف به شیخ الاشراق است که در باب تجرد نفس آمده است :

"بدانکه هر جزوی از اجزای بدن خود فراموش کنی، و بعضی اعضا را بینی که از نابودش حیات و ادراک مردم را نقصان نمی شود.و بعضی را چون دماغ و دل و جگر بتشریح و مقایست دانی.و فی الجمله هر جسمی و عرضی که هست از او غافل توانی بود و از خود غافل نتوانی بود و خود را دانی بی نظر با این همه. پس توُیِ تو ، نه با این همه است و نه بهیچ یکی از این که اگر یکی از این را مدخل بودی در توُیِ تو ، خود را هرگز بی او در خاطر نتوانستی آورد.پس تو ورای اجسام و اعراضی."

می بینید که دلایل فلسفی سهروردی دقیقا تجرد و جدا بودن نفس از جسم را اثبات می کند.چنان که می گوید می توانیم هر جزئی از اجزا بدن را فراموش کنیم اما خود را نمی توانیم.و در ادامه می آورد اگر نفس همان جسم یا در آن بود با جدا شدن قسمتی از آن در ادراکمان نقصان پدید می آمد.

ممکن است بگویید همه اینها را که می دانستیم.در جواب می گویم که : آری ! من هم می دانستم.اما آیا تا حالا به آن فکر کرده بودید؟؟ آیا واقعا به همچنین چیزی معتقد بودید؟! آیا واقعا این تجربه را داشتید؟!

داشتم فکر می کردم اینکه ما آدمها فقط جسم نیستیم را حتی اگر تا حالا به آن فکر نکرده بودیم قبول داریم.چه می گویم؟!! اصلا در ذات و فطرت ماست.آیا تا حالا فکر کرده بودید که وقتی مثلا دستتان درد می گیرد می گویید دستم درد می کند یا وقتی دلتان درد می کند می گویید دلم درد می کند! هیچ فکر کرده بودید که دارید به یک سوم شخص اشاره می کنید نه به خودتان! اگر اینطور بود به جای اینکه بگویید دستم درد می کند می گفتید:"درد می کنم!". دیدید! حتی ناخودآگاه جسمتان را از خودتان نمی دانید وبه یک شی غیر از خودتان اشاره می کنید.

حالا چی می گید؟ واقعا این کشف بزرگی نیست؟ در اولین فرصت یک گوشه خلوت و بی سر و صدا پیدا کنید و به خودتان فکر کنید.به این حقیقت عظیم.به این روح به ودیعه گذاشته شده در جسمتان.آنگاه چیزهایی کشف می کنید که از ظرفیت درّاکه ی درک و عقلتان فراتر است!

من واقعا به شما تبريك ميگم كه به اين مرحله از معرفت رسيديد.
ولي با اون قسمت آخر زياد موافق نيستم
به نظر من هر آدمي داراي چند تا شخصيته
گاهي وقتا قالب عوض ميكنه و به هر شخصيتي ميره، گاهي وقتا هم باهاشون حرف مي زنه

به نظر من زبان در عين اينكه يه عامل مهم در انتقال علم و اطلاعات محسوب ميشه، يه سد بزرگ هم جلوي يادگيريشه.
چون انسان ميتونه ندانسته هارو بدونه و درك كنه، ولي نميتونه توضيح بده. پس در قالب و جايگاه نفس آموزگار قرار ميگيره و به نفس نادان توضيح ميده.
تا حالا شده به يه نكته اي پي ببرين و با اينكه بهش اجهاف پيدا كردين و دركش كردين بشينين و وقتتونو بزارين و توضيحش بدين؟ (اونم واسه خودتون!)
و آيا تا حالا شده به نكته بالا پي ببرين و بگين : من چقدر احمقم كه به خودم چيزيو كه فهميدم توضيح ميدم. ؟
به نظر من انسان به سرچشمه علم الهي دسترسي داره ولي چيزايي مثل همين زبان فارسي جولوشو مي گيره.
تا حالا شده بدون زبان فكر كنيد؟ حتما اين كارو كردين. ملت بهش ميگن ادراكات ناخودآگاه (با عرض پوزش) .
اما اگه اين قضيه رو بدست بگيرين ميتونين به مشيت خدا پي ببرين
ميتونين از قبل رخداد هارو بفهمين
ميتونين آينده رو ببينين
مي تونين خدا بشين